سیصد و شصت و پنج رو ز هر روز

از سر عا دت هر روز به سرا غت می روم

سیصد و شصت و پنج روز

هر روز

از سر عا دت

یکسال بی درنگ

یک نفس با تو همنفس

در او ج شیفتگی

شوریدگی

فرای از خو د گذشتگی

در جا ده ها ی بی انتهای

سترگ عا طفه

سیصد و شصت و پنج روز

هر روز در نیلی

چشمان شفا فت

سفر کردم

هر روز

اما دریغ از ستا ره ای

که در او ج خو یش

نا گهان

بی کران

خا مو ش شد و رفت

کنون هر روز

بعد از این

تا ا نتها ی سیصد و شصت و پنج روز

بی تو چگو نه سر کنم

بی تو

هر روز

22-9-2007 سحر

در کو چه های خاطره

در کو چه های خا طره

با تو گذر کردم

با خا طره تو

در کو چه های گرم خا طره

ارام ارام

از پیچ و تنگ کو چه های خا طره

رو شن و تا ریکیا ی

کو چه های خا طره گذر کردم

هنو ز عطر ا قا قیها را

در عمق و جودم بو می کنم

گذر کردم از کو چه های گرم خا طره

در درونم شوقی است

در نگا هم مو جی است

که مرا با خو د به دوردستهای

زمان می ا فکند

شوق با زگشت من و تو

با هم در کو چه های پر عطر خا طره ها

اما اکنون بی تو

در کو چه های زندگی گذر می کنم

در کو چه های سرد و با رانی

نه شو قی در درون

نه مو جی در نگاه

همه جا خا لی است

کو چه ها بن بستند

بی تو در شهر

با خا طره ها می ما نم

سحر 20-8-2007

گریستن
دیشب برای تو و تو و تو گریستم
برای تو ر فیق زن
ر فیق مادر
برای تو که از کو ره راههای
دهشت و و حشت و شکنجه گذر کردی
ایستاده و استوار
سترگ . تسلیم نشدنی
به یاور و ر فیقت صا د قا نه کمک کردی
ایستادی د لاورانه
و هنو ز شور زندگی در تو غو غا می کند
ترا ندیده ام ترا نمی شنا سم
اما تا ریخ پر طلا صلا بتتت را می شنا سم
به دو نا زنین د لبند اه چه درد
جا نکا هی به قلب و جا نم چنگ زده ا ست
این درد برای چیست؟
برای همگی ما
که بیر حما نه شلاق خو ر دیم
و دلیرا نه مقا و مت کردیم
و تو و من و او
و نا ز نینها یت
هنو ز سر شاریم
سرشار از مبارزه و ر فتن و تسلیم نشدن
اما من چقدر د لتنگی دارم
چه د لتنگی غر یبی.

نسیم 1-1-2007